"Κύριε Πάγκαλε, μαζί τα φάγαμε και μαζί θα τα φάμε" Μια απίστευτη και όμως αληθινή ιστορία που πρέπει να διαβάσετε όλοι!

Απίστευτο, αληθινό, μνημονιακό, Παγκαλικό! Σε μια ψαροταβέρνα στον Πειραιά με δύο φίλους θέλησε να περάσει ο... αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θόδωρος Πάγκαλος πριν από μερικές μέρες. Ο ταβερνιάρης βλέποντας τον κύριο Πάγκαλο να μπαίνει στο μαγαζί του φρόντισε να του δώσει το καλύτερο τραπέζι. Η παρέα μετά τα πρώτα τσουγκρίσματα μπήκε στο ψητό παραγγέλνοντας ψαράκια φρέσκα κι μάλιστα εν αφθονία. Και μέχρι να φτάσει η παραγγελία οι τρεις το’ χαν ρίξει στην κουβεντούλα και απολάμβαναν το κρασάκι, τα ορεκτικά και τις σαλάτες. Δεν πέρασε μισή ώρα και ο σερβιτόρος χαμογελαστός εναπόθεσε στο τραπέζι τη μεγάλη πιατέλα με τα ψάρια. Στο μαγαζί είχε αρκετό κόσμο, χωρίς όμως να ήταν και ασφυκτικά γεμάτο. Δύσκολοι καιροί για θαλασσινές νοστιμιές. Ξαφνικά από το διπλανό τραπέζι των τεσσάρων ατόμων σηκώνεται ο ένας, καλοντυμένος κύριος γύρω στα 35 και πάει μπροστά στον κύριο Πάγκαλο. «Συγγνώμη, εσείς δεν είστε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο κύριος Πάγκαλος;», ρώτησε με χιούμορ ο νεαρός, εισπράττοντας ένα ξερό ναι από τον αντιπρόεδρο. «Κύριε Πάγκαλε να σας θυμίσω ότι είπατε ‘μαζί τα φάγαμε’ συνέχισε ο καλοντυμένος κύριος και ο αντιπρόεδρος άρχισε να αισθάνεται κάπως άβολα, παρακαλώντας το νεαρό να μην επαναλάβει την ιστορία που κοντεύει να τον συνοδέψει δια βίου... σαν τη δια βίου μάθηση. «Μην ξαναγυρνάμε στα ίδια», απάντησε ο αντιπρόεδρος για να τελειώνει μ’ αυτή την ιστορία. «Όχι κύριε Πάγκαλε, δίκιο έχετε, μαζί τα φάγαμε και μαζί θα τα φάμε! Μου επιτρέπετε σας παρακαλώ να πάρω την πιατέλα σας;», συνέχισε ο 35χρονος που χωρίς δεύτερη σκέψη παίρνει το δίσκο με τα ψάρια και τον πήγε στην παρέα του. Κι αν νομίζετε ότι κάνουμε πλάκα, πλανάστε πλάνην οικτρά. Οι τέσσερις έφαγαν την πιατέλα του Πάγκαλου που έφυγε άρον- άρον μαζί με την παρέα του. Δεν μας πιστεύετε; Ας μας διαψεύσει ο αντιπρόεδρος.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ!

ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ!

Έκθεση σε δημοτικό σχολείο.

Με λένε Βασιλάκη Π... και είμαι μαθητής της Γʼ τάξης δημοτικού. Ζω με τους γονείς μου, και τα αδέλφια μου, σ' ένα διαμέρισμα. Ο πατέρας μου δουλεύει σε μια κρατική εταιρία, ΟΣΕ, ΟΤΕ κάτι τέτοιο. Πάντα μιλάει με ευγνωμοσύνη για κάποιον "Αντρέα" που τον βοήθησε να βρει αυτή τη δουλειά. Είναι ήρεμος άνθρωπος συνήθως. Νευριάζει μόνο όταν βλέπει ειδήσεις και φωνάζει: "Αλήτες, μας καταστρέψατε" και άλλα τέτοια. Σε αυτές τις περιπτώσεις η μαμά μου του λέει:"Τι φωνάζεις χριστιανέ μου, εσύ δεν τους ψηφίζεις τόσα χρόνια;" κι' αυτός απαντάει:"τι να έκανα ρε γυναίκα, αν δεν ήταν ο Αντρέας θα κοιμόμασταν κάτω από καμιά γέφυρα" κι' η μαμά μου τότε του λέει:" τότε μη φωνάζεις". Ο πατέρας μου αγαπάει όοοολους τους ανθρώπους εκτός από τους μαύρους τους Ασιάτες, τους κεντροευρωπαίους(λαθρομετανάστες ή όχι)και όποιον δεν είναι Έλληνας. Για τους μετανάστες λέει συνήθως:" τους μαζέψαμε εδώ χάμω και τρώνε το ψωμί του κοσμάκη". Είναι ψηλός και μελαχρινός. Η μαμά μου είναι νεότερη του.Παντρευτήκαν με προξενιό.Δεν δουλεύει και μας προσέχει όλους. Ο αδερφός μου πάει στην πρώτη λυκείου.Το μόνο που τον ενδιαφέρει απ' το σχολείο είναι η γυμναστική και το διάλλειμα. Στη ζούλα τον είδα κανα δυο φορές να καπνίζει. Είναι λίγο αδύνατος σε όλα τα μαθήματα. Ο καθηγητής του των μαθηματικών του είπε ότι αν θα πήγαινε να του κάνει ιδιαίτερα μαθήματα θα τον βοηθούσε να περάσει το μάθημα με καλό βαθμό. Όταν το είπε στον πατέρα αυτός έβριζε για κανα μισάωρο. Μόλις ηρέμησε τηλεφώνησε στον καθηγητή να κανονίσουν για τα ιδιαίτερα. Η αδερφή μου είναι η μεγαλύτερη και τελειώνει το λύκειο. Μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στο σχολείο, το φροντιστήριο και το κινητό της τηλέφωνο. Αυτό που την ενδιαφέρει άμεσα είναι να βρει εισιτήριο για τη συναυλία του Σάκη. Για μένα ο πατέρας μου κάνει σχέδια να με σπουδάσει γιατρό ή δικηγόρο. Εγώ όμως θέλω να ακολουθήσω το επάγγελμα του γείτονα μας. Έχει μονοκατοικία με πισίνα, σπουδάζει το γιο του στην Αγγλία, ακριβό αυτοκίνητο και ζει πλούσια χωρίς να δουλεύει η γυναίκα του. Είναι εφοριακός υπάλληλος. Αυτό θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω!!!